🔻 وقتی تیمی قهرمان میشود نمیگویند فقط اینهایی که داخل زمین، بازی کردند، مدال میگیرند! بلکه همه تیم حتی دروازهبانی که یک بازی هم نکرده است، در پیروزی تیم سهیم است و به او هم مثل بقیه مدال میدهند.
وقتی هم تیمی میبازد، همه میبازند، آنی که در زمین خیلی خوب بازی کرد و آنی که در ذخیره بود و آنی که گند زد به بازی، همه با هم سقوط میکنند.
🔻 داستان پاداش و عقاب آخرت هم همین داستان است و باید اولازهمه دید در کدام تیم هستی؟! خیلیها همهاش به عمل تکیه میکنند؛ میگویند: فلانی را ببین آدم خوبی هم هست؛ خوشاخلاق هم هست باانصاف هم هست؛ به دیگران هم کمک میکند؛ اما فقط بهائی است! این عربها را ببینید چقدر نماز و قرآن میخوانند! و... فقط در مسیر ولایت نیستند!
🔻 قرآن وقتی صحنه دستهبندی آخرت را توصیف میکند، میگوید: «یَوْمَ نَدْعُو کُلَّ أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ» (اسراء: ۷۱) روزی که هرکسی را با امامش به صحنه محشر میآوریم.
آدمها فردی محشور نمیشوند، هرکس در تیم امامش است؛ در تیم کسی است که ولایت او را پذیرفته است؛ در مورد فرعون و قوم او میگوید: «یَقْدُمُ قَوْمَهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ فَأَوْرَدَهُمُ النَّارَ» (هود: ۹۸) روز قیامت، فرعون در پیشاپیش قومش خواهد بود و آنها را وارد آتش مىکند!
🔻 نه اینکه عمل مهم نیست؛ اما عمل وقتی مهم است که در تیم برنده باشی، عمل، مرتبه بعد از انتخاب تیم است؛ اگر در تیم قهرمان بودی؛ حالا عملت هم به چشم میآید؛ ولی اگر در تیم حذفی بودی هرچه هم میخواهی خوب بازی کرده باش؛ اما در تیم حذفی هستی.
👈 از امام صادق (علیهالسلام) روایت است: «أَمَا لَوْ أَنَّ رَجُلاً قَامَ لَیْلَهُ وَ صَامَ نَهَارَهُ وَ تَصَدَّقَ بِجَمِیعِ مَالِهِ وَ حَجَّ جَمِیعَ دَهْرِهِ وَ لَمْ یَعْرِفْ وَلاَیَةَ وَلِیِّ اَللَّهِ فَیُوَالِیَهُ وَ یَکُونَ جَمِیعُ أَعْمَالِهِ بِدَلاَلَتِهِ إِلَیْهِ مَا کَانَ لَهُ عَلَى اَللَّهِ جَلَّ وَ عَزَّ حَقٌّ فِی ثَوَابِهِ وَ لاَ کَانَ مِنْ أَهْلِ اَلْإِیمَانِ»
اگر مردی شبها را به عبادت برخیزد و روزها را روزه دارد و تمام اموالش را صدقه دهد و در تمام دوران عمرش به حج رود و امر ولایت ولی خدا را نشناسد تا از او پیروی کند و تمام اعمالش با راهنمایی او باشد برای او از ثواب خدای جل و عز حقی نیست و از اهل ایمان نباشد.
👈 در روایت دیگری امام صادق (علیهالسلام) میفرمایند: «قَالَ الله تَبَارَکَ و تَعَالىٰ: لَأُعَذِّبَنَّ کُلَّ رَعِیَّةٍ فِی الْإِسْلَامِ دَانَتْ بِوَلَایَةِ کُلِّ إِمَامٍ جَائِرٍ لَیْسَ مِنَ الله، و إِنْ کَانَتِ الرَّعِیَّةُ فِی أَعْمَالِهَا بَرَّةً تَقِیَّةً؛ وَ لَأَعْفُوَنَّ عَنْ کُلِّ رَعِیَّةٍ فِی الْإِسْلَامِ دَانَتْ بِوَلَایَةِ کُلِّ إِمَامٍ عَادِلٍ مِنَ الله، و إِنْ کَانَتِ الرَّعِیَّةُ فِی أَنْفُسِهَا ظَالِمَةً مُسِیئَةً».
خدای تبارک و تعالی فرموده است حتما عذاب میکنم هر رعیتی را که در اسلام با پیروی پیشوای ستمگری که از جانب خدا نیست، دین داری کند، اگرچه آن رعیت نسبت به اعمال خود نیکوکار پرهیزگار باشد؛ و به تحقیق عفو میکنم از هر رعیتی که در اسلام با پیروی از پیشوای عادلی از جانب خدا دیندار کند، اگرچه آن رعیت نسبت به خود ستمگر بدکردار باشد.
کسی که تیمش را درست انتخاب کرده باشد آخرش با هر دنگ و فنگی باشد، پس از طی مراحل مختلف به تیم اصلی وارد میشود: «اللَّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ آمَنُوا یُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ»؛
اما آنکه تیمش را درست انتخاب نکرده باشد، هرچه هم خوب بازی کند و تلاش کند، آخرش هم برنده نمیشود و زیان دیده است:
«وَالَّذِینَ کَفَرُوٓا أَوْلِیَآؤُهُمُ الطَّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُولَٰئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ»