برخی از عزیزان به اسم جهاد تبیین کلا فضای درگیری ما با آمریکا و اسرائیل را در ادبیات ملیگرایانه به این نحو که آمریکا و اسرائیل ادعای نیل تا فرات و خاورمیانه جدید داشتهاند و ما چون آنها با ما کار دارند و دست از سر ما برنمیدارند، تقریر میکنند.
شاهد میآورند که مثلا اسرائیل میهمان ما اسماعیل هنیه را در کشور زده است و ما باید غیرت داشته باشیم، میهمان ما را زدهاند!
برادر این تقریر اگرچه یک عده ملیگرا و افرادی که تکلیف و خدا و ظلم برایشان مهم نیست و فقط خودشان و ایران برایشان ملاک هزینه دادن یا مقاومت است را با شما همراه میکند، اما آغاز افول و شکست ما و انحراف همینجاست. آن کسی که برای خدا قیام کند، خداوند پشتیبان اوست و اوست که تا آخر میماند!
ما موظف به قیام لِله هستیم، سرزمین ما سرزمین اسلام بلکه تمام عالم است. جبهه مقابل ما ظالمان هستند؛
«نباید شهادت را تا این اندازه به سقوط بکشانیم که بگوییم در عوض شهادت فرزندان اسلام تنها خرمشهر و یا شهرهای دیگر آزاد شد. تمامی اینها خیالات باطل ملیگراهاست. ما هدفمان بالاتر از آن است. ملیگراها تصور نمودند ما هدفمان پیاده کردن اهداف بین الملل اسلامی در جهان فقر و گرسنگی است. ما میگوییم تا شرک و کفر هست، مبارزه هست. و تا مبارزه هست، ما هستیم. ما بر سر شهر و مملکت با کسی دعوا نداریم. ما تصمیم داریم پرچم «لا اله الّا الله» را بر قلل رفیع کرامت و بزرگواری به اهتزاز درآوریم. پسای فرزندان ارتشی و سپاهی و بسیجیام، وای نیروهای مردمی، هرگز از دست دادن موضعی را با تأثر و گرفتن مکانی را با غرور و شادی بیان نکنید که اینها در برابر هدف شما به قدری ناچیزند که تمامی دنیا در مقایسه با آخرت.»