🔻 بعد از کشتار ۱۷ شهریور ۵۷ یک پرسش در ذهن نیروهای مذهبی و روحانیون جدی میشود که آیا با وجود چنین کشتارهایی نباید ما نیز سلاح برداریم و مبارزه مسلحانه کنیم؟!
🔻 آیتالله طاهری خرمآبادی از طرف جمعی که محوریت آن با شهید بهشتی بود، به نجف میرود تا نظر امام را مستقیما در این رابطه جویا شود. امام در جواب وی میگویند: «ما منطق داریم، با منطق میجنگیم.»
📚 (خاطرات آیتالله طاهری خرمآبادی ج ۲، صص ۲۰۰ – ۲۳۵.)
🔻 حجتالاسلام سید محمود دعایی در مورد مخالفت امام با حرکتهای مسلحانه در جریان نهضت در خاطراتشان میگویند:
«ما در همین رابطه به ایشان عرض کردیم ممکن است این عدم تأیید و حمایت شما از حرکتهای مسلحانه اسلامی داخلی منتهی به انزوای روحانیت از صحنۀ سیاسی و مبارزاتی جامعه شود، زیرا اکنون فضای حاکم بر کشور به نفع این جریانهای مبارزاتی است و مصلحت ایجاب میکند که برای نگهداری مردم و همراهی با جوّ حاکم، این حرکتها را به نحوی تأیید کنید. امام فرمود: «اگر چنانچه تشخیص دهم وظیفۀ شرعی من این است که در یک دهکدۀ دور افتاده و متروک بروم و انجام وظیفه کنم آن را انجام میدهم؛ اگرچه هیچکس به من توجهی نکند و از انظار ساقط شوم. شما بدانید این حرکتها میگذرد و آنچه اصالت دارد و حقیقت است خود را نشان خواهد داد.»
📚 (مصاحبه با مجله حوزه- ش ۴۵- ص ۸۴.)