🔻 یکی از هنرهای امام خمینی در مبارزات که موجب فراگیری مبارزات و عمومی شدن آن شد، دوری از مبارزه مسلحانه و اقدامات خشن بود. همین سبک نرم موجب شد توده مردم به مبارزه بپیوندند و در روزها آخر ارتش ببیند نیرویی ندارد که با آن کودتا کند؛ در ادارات مختلف خود مردم تصاویر شاه را بردارند و وزرا و مسئولان ارشد دولتی را راه ندهند و در جریان اعتصابات سراسری عملاً رژیم فلج شود.
🔻 آقای محمد رجبی در خاطرات خود نقل میکنند:
«قبل از اینکه انقلاب پیروز شود، من و عدهای که سابقاً در زندان سیاسی رژیم بودیم به منزل آیتالله طالقانی رفتیم. تصورمان ایـن بود که علت آنکه امام خصوصاً بعد از فاجعه ۱۷ شهریور باز هم میفرمودند: ادامه بدهید و جلو بروید آن است که ایشان در پاریس هستند و عدهای از ایران فقط اخبار خوشایند را به دفترشان ارسال میکنند و میزان شهدا و دقایق اتفاقات سوء را گزارش نمیدهند. زیرا برای ما که مثلاً اهل فعالیت سیاسی و دارای سابقه گرایش به حرکتهای مسلحانه بودیم و صرفاً بنا بر کتابهای تاریخی - سیاسی موجود و تحلیل انقلابهای گذشته جهان، فکرمان شکلگرفته بود، جریان انقلاب اسلامی به هیچ انقلابی [از آن انقلابها] شبیه نبود و همین ایجاد نگرانی میکرد که مبادا این انقلاب به راهی برود که با یک قتلعام عمومی توسط رژیم پیروزی تا سیسال به عقب بیفتد. نظر خود آیتالله طالقانی هم ظاهراً همین بود، زیرا یکی از نزدیکان ایشان میگفتند: احتمالاً کانالهایی که خبر میدهند رقم دقیق تلفات را نمیگویند. ما از طریق یکی از دوستان به نام ـ مرحوم - عزتالله خلیلی هماهنگ کردیم که حقیقت وقایع جاری را به امام منعکس نمایند. ایشان به پاریس عزیمت کردند. وقتی برگشتند، از مرحوم خلیلی پرسیدیم: آیا مطالب را به امام منتقل کردید؟ گفت: بله امام از تمام اخبار کشور دقیقاً اطلاع داشتند؛ زیرا از یک کانال خاص اخبار را نمیگیرند؛ بلکه از کانالهای متعدد خبر را دریافت میکنند و آنها را با یکدیگر تطبیق داده و روی آن تحقیق میکنند. در مورد روش مبارزه فرمودند: تظاهرات همهروزه با دستخالی و تقدیم شهدای روزافزون؛ امام با اطمینان و قاطعیت تمام گفتند: راه پیروزی سریع ما فقط همین است!»
📚 منبع: امام به روایت دانشوران، چاپ سوم، تهران، عروج، ۱۳۹۷، ص ۱۵۶ - ۱۵۷. (تلخیص مختصر متن)